De afscheidsweek begon afgelopen woensdag met mijn laatste werkdag op school. Op woensdagmiddag om 12.30 zaten alle kinderen met ouders klaar op de trapjes om het 'kwaheri juf Loes' te zingen. Dit is een afscheidsliedje in het Swahili. Zittend op de kruk, kijkend naar alle zingende snoetjes voor me die ik de afgelopen 2 maanden zo ben ga waarderen... dat is heel bijzonder. Gelukkig wist ik toen al dat het niet de laatste keer zou zijn dat ik de kinderen zou zien, omdat het twee dagen later Koninginnedag is, dat ook hier in Kenia uitbundig wordt gevierd door de Nederlanders.

Vrijdagochtend ben ik, voor het oranje feestgedruis begon, naar Kibera geweest. In deze grootste sloppenwijk van Oost Afrika vinden 2 miljoen mensen onder golfplaten hun onderdak. Ik wilde heel graag deze sloppenwijk bezoeken, dus ik was ook erg blij dat ik donderdag op uitnodiging mee mocht om 2 scholen en een sieradenproject te bezoeken. De Nederlanders Linda en John hebben een stichting opgericht en verkopen in Nederland onder de naam save 4 life prachtige sieraden, die door de vrouwen in de sloppenwijk worden gemaakt. Met het geld dat daaruit wordt verdiend, steunen ze verschillende projecten in Kibera. Deze ochtend hebben we eerst het sieradenproject bezocht en vervolgens namen we een matatu (een openbare bus) Kibera in. We hebben twee scholen bezocht die ze financieel bijstaan. Eén school was de good practice, de andere was de less good practice. De good practice is een middelbare school voor meiden, met goede voorzieningen zoals een bibliotheek, sportveld, scheikundelokaal, zonnepanelen en schoolborden. De bad practice is een basisschool, waar 200 kinderen vanuit de sloppenwijk worden onderwezen. Het woord school voldoet eigenlijk niet aan de verwachting die je zou hebben daarbij. Ten eerste was ik erg verbaasd dat achter een 'deurtje' een school was gevestigd. Ik vind het moeilijk om uit te leggen wat ik daar zag. Misschien kun je beter de foto's bekijken en zelf zien. Dwars door Kibera loopt een spoorlijn, waar iedereen overheen loopt, schapen rond grazen, hopen puinhoop ligt, schoenen worden gepoetst en af en toe ook nog een trein overheen komt. Ik vond het een superindrukwekkende ochtend. Om rond te lopen tussen de armoede, de zwaaiende kinderen en de stinkende pijnhoop. De mensen die ik deze dag ontmoet heb, doen allemaal hun best om een klein verschil te maken in dit immens grote probleem.

Een groter verschil met wat er die avond plaatsvond, kan ik me niet voorstellen: koninginnedag met alle Hollanders In Kenia (HIK-ers) in de tuin van de ambassadeur.... Ik heb nog nooit zo'n grote oprijlaan, zo'n grote tuin en zo'n groot huis gezien. Het entourage zag er prachtig uit: allemaal grote witte tenten, versierd met oranje ballonnen en rood wit blauwe versieringen. Er werd paling, bitterballen en kaasjes geserveerd. En de biertjes en wijntjes werden ook goed geschonken. Na een toespraak van de ambassadeur, kon het feesten echt beginnen. Met 300 HIK-ers heb ik me prima vermaakt. Leuke gesprekken met gezellige mensen. Ook de afterparty was erg leuk geweest. Een koninginnedag om niet snel te vergeten. De dag erna was er een vrijmarkt op school, waarbij Hollandse spelletjes, kraampjes en muziek de sfeer bepaalden. We waanden ons weer even in Nederland, vooral toen een enorme hoosbui het terrein blank zette. Het voordeel van Kenia is dat het daarna snel opklaart en het weer warm is, wat betekende dat de kinderen in hun blootje gingen buikschuiven. De kinderen zagen oranje van de modder, wat weer goed paste bij de koninginnedagsfeer. En toen was het echt tijd om afscheid te nemen van de heerlijke kindjes, inspirerende ouders en avontuurlijke collega's...

Zaterdagmiddag zijn we naar Crater Lodge vertrokken, om de laatste dag te vullen met de prachtige natuur van Kenia. De campinglodge lag direct aan het meer van een krater. De avond dat we aankwamen regende het echt enorm hard, waarbij paraplu's ons niet eens droog hielden. Pas bij het opstaan de volgende ochtend om 6 uur, kwamen we erachter in wat voor een prachtige omgeving we ons bevonden. Het meer lag er zo rustig bij, het gefluit van de vogels, hoge groene bomen, flamingo's in het water en het roeibootje nodigde ons uit om een boottochtje over het vlakke water te maken. Na het ontbijt zijn we naar een National Park geweest, waar we giraffen, zebra's en wilde zwijnen hebben gezien, rondom de enorme kloven van Hells Gate. Echt een hele mooie besteding van de laatste dag. Daarna terug naar huis, waar we net een afscheidsetentje hebben gehad met de familie waar ik me de afgelopen 7 weken zo heel erg thuis heb gevoeld. Bij het wegrijden uit de Makuyulane kon ik de traantjes niet stoppen. Zelfs niet na het vrolijke groeten van de aya's (de mannen aan het hek) en de lieve woorden van mijn vaste taxichauffeur Mister Bongo. Hij had voor dit speciale afscheidsritje naar het vliegveld zijn vrouw meegenomen, zodat wij kennis konden maken. Heel bijzonder om de laatste minuten in Kenia koffie drinkend door te brengen met dit mooie echtpaar.

Het was een prachtige tijd hier in Kenia. De komende tijd zal ik nog vaak terugdenken aan al het moois dat ik de afgelopen week en weken hier heb meegemaakt. Lieve mensen, graag besluit ik mijn avontuur met de letterlijke betekenis van kwaheri: untill we meet again my dear friend...